تاريخچه هفت سين

 
در دوران ساساني ظرفهاي زيباي چيني از چين وارد ايران شد و به همين دليل چيني نام گرفت. براي تفاوت گذاشتن بين ظرفهاي چيني و فلزي، آنهايي كه ساخت فلز بودند سيني نا ميده شدند و آنها كه از كايولين ساخته شده بودند چيني نام گرفتند. عدد هفت از هفت امشاسپند در دين زرتشتي ( اورمزد، وهمن، ارديبهشت، شهريور، سپندامذ، خورداد و اَمُرداد) گرفته شده و به نام هفت امشاسپند، هفت سيني يا بشقاب چيني را از قند و شكر و شيريني پر مي كردند و بر سر سفره مي گذاشتند.

زرتشتيان در سفره ي هفت سين آينه را در مقابل شمع روشن قرار مي دهند تا روشنايي بيشتر شود كه نشانۀ احترام به آتش است. تخم مرغ نمايانگر زاد و ولد و زايش است كه هميشه در سر سفره وجود داشته است. سير به عنوان دارو و ماده اي براي گندزدايي و پاكيزگي، سكه به نماد سرمايه و ثروت، سنبل گُلي كه عطرش نغمۀ آمدن بهار مي دهد و سبزه به نماد تولدي دوباره و شروع زندگي هميشه بر سر سفره بوده و بعضي از زرتشتيان سه قاب سبزه به نماد انديشۀ‌ نيك، گفتار نيك و كردار نيك در سفره قرار مي دهند. از ديگر چيزهايي كه بر سر سفرۀ‌ ايرانيان بوده نان به نماد فراواني، شير تازه به نشان غذايي نوزادي كه تازه متولد شده و شعمدان كه شمع ها را به احترام آتش روشن مي كردند مي توان نام برد.

ماهي ، سيب ، سنجد و سمنو همگي سَمبل هاي باروري و زايش هسنتد كه براي زرتشتيان بسيار مهم و مقدس بوده اند.